« »
 
CASTALLUS 1, CASTALLUS 2.
[]« 1 castallus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 207c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CASTALLUS1
1. CASTALLUS Charta Philippi Reg. Franc. ann. 1207. pro Rotomagensibus, apud Duchesnium Hist. Norman. pag. 1062 :
Si debitor intra Rothomagum venerit, ex quo de equo descenderit, Castallum vel hernesium suum per Majorem propter debitum arrestari poterit.
Apud de Lauriere legitur Carcallum. Vide in hac voce. Legere malim Caballum, atque equum ipsum intelligere.
P. Carpentier, 1766.
◊ Catallum legendum opinor ; cujus vocis vim explicare videtur harnesium.
[]« 2 castallus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 207c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CASTALLUS2
2. CASTALLUS, An pro Castellanus, Custos castri, an pro Castaldus, Villæ præfectus ? Vita S. Thomæ Abb. Farfens. inter Acta SS. Benedict. sec. 3. part. 1. pag. 287 :
At illi dixerunt, quod probator (f. prætor.) ipsius civitatis Castallus ibidem esset ; quem accersitum percunctari cœpit, etc.