« »
 
CERGIA 1, CERGIA 2.
[]« 1 cergia » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 273b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CERGIA1
1. CERGIA, pro Sergia, ut videtur, Panni species. Vide Sargineum. Costumæ eccl. parroch. de Thoisiaco Æduens. diœc. ann. 1383. ex Cod. reg. 5529. B. :
Debet (archipresbyter) habere unum lectum..... munitum culcitra, pulvinali, cohopertorio, Cergia, auriculari, quatuor linteaminibus et capitegio.
[]« 2 cergia » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 273b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CERGIA2
2. CERGIA, Custodia ; servientes nimirum, qui forestæ invigilant ne quid damni in ea committatur. Charta Simon. comit. Montisf. ann. 1202. inter Instr. tom. 8. Gall. Christ. col. 524 :
Foresfacta quæ gruerius meus de Yvelina et Cergia mea de Yvelina in nemoribus S. Benedicti capient, mea erunt.
Vide supra Cercha et Cergi.