« »
 
CIMENTUM 1, CIMENTUM 2.
[]« 1 cimentum » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 328b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CIMENTUM1
1. CIMENTUM. Cimiento, Hispanis ; Gloss. Arabico-Lat. : Fundamentum. Cimentarius, qui disponit fundamentum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Chime, pro Ciment, Arenatum, in Charta Petri abb. S. Amandi ann. 1318. ex Reg. 56. Chartoph. reg. ch. 507 :
Meubles et catels, qui seroient audit jour en [] ledite maison, qui ne tenroient à clou ou à keville, à Chime ou à rechime, etc.
[]« 2 cimentum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 328c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CIMENTUM2
2. CIMENTUM. Mendacium, cogitatum, in Glossario Sangerman. MS. n. 501. Legendum procul dubio Commentum.