« »
 
CLASMA 1, CLASMA 2.
[]« 1 clasma » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 355b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CLASMA1
1. CLASMA, seu potius Clama.Clame Gallis, Actio, vendicatio. Capitulare Sicardi Princip. Benevent. ann. 836. § 1 :
Hoc enim stetit, ut si aliqua Clasma facta fuerit in finibus vestri Ducatus Neapolitani, etc.
Et infra :
Si per consilium et conscientiam nostram aliqua Clasma a vestris hominibus facta fuerit, ut sacramenta perveniant a partibus, purificantes vos per personas quantas et quales [] volueritis, etc.
Vide Clamare, Clamor, et Clameum, et Clasmatarius.
[]« 2 clasma » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 355c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CLASMA2
2. CLASMA, aliud est apud Althelmum de laude Virg. cap. 43 :
Dum cernunt dominum picea fuligine tectum,
Autumat incassum fretas virtute magorum
Hoc sibi Clasma tetrum sacras gestasse puellas.
Forte phasma.
◊ Κλασματιϰοὶ τόποι ἐϰ τοῦ δημοσίου, videntur esse agri a fisco avulsi, et ad censum dati, vel alienati, in Nov. Constant. Porphyrog. de Alienat. fundor. Gloss. Basilic. : Κλασματιϰὴ γῆ, ἤγουν ἐξαλειμματιϰή. Vide Glossar. mediæ Græcit. in Κλάσματα.