« »
 
CULTELLINUS 1, CULTELLINUS 2.
[]« 1 cultellinus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 650b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CULTELLINUS1
1. CULTELLINUS, Scalpellus acuendis calamis scriptoriis, Gall. Canif. Anonymi Epist. ad Joannem de Monsterolio apud Marten. Ampliss. Collect. tom. 2. col. 1455 :
Habui numera tua... videlicet instrumenta scriptoria... forficulas et Cultellinum argenteum et ornatum.
L. Favre, 1883–1887.
◊ Addimus sequentem locum Stat. bonon. ann. 1250-67. tom. I. pag. 269, ubi est sermo :
De penis portantium arma vetita,
quippe quod ab eo Cultellini laminarum nomen longitudoque apprehenditur, quæ licita erat :
Nisi sint notarii quibus liceat portare Cultellinum cum puncta, quorum feruçule sint longitudinis iiijor digitorum.
Fr.
[]« 2 cultellinus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 650b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CULTELLINUS2
2. CULTELLINUS, Parvus culter, diminut. a Cultellus, nostris Coustelet. Stat. ant. Florent. lib. 3. cap. 143. ex Cod. reg. 4621 :
Nullus, qui non sit de universitate fabrorum civitatis Florentiæ, audeat facere... cultellos vel Cultellinos.
Lit. remiss. ann. 1413. in Reg. 167. Chartoph. reg. ch. 308 :
Le suppliant frappa icellui Jaquet d'un petit Coustelet par le coul auprès de la gaviete.