« »
 
CUNHUS, CUNUS 1, CUNUS 2.
[]« Cunhus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 656a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CUNHUS
CUNHUS, Typus quo moneta cuditur et signatur, Gall. Coin. Extractum computi Siardelli Massaritiæ Magistri monetarum ann. 1339. Hist. Dalphin. tom. 1. pag. 95 :
Primo videlicet, quod fierent denarii curribiles... sub forma et Cunho, etc.
Pluries repetitur eadem vox ibidem, pro qua bis habetur Cugnus. Vide in hac voce et Cuneus 2.
[]« 1 cunus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 656c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CUNUS1
1. CUNUS, Sigillum ferreum, quo nummi cuduntur, ut supra Cunius 1. Charta Phil. Pulc. ann. 1301. in Lib. rub. Cam. Comput. Paris. fol. 127. r°. col. 2 :
Cum quæstio verteretur super jure et dominio tallii Cunorum monetæ Tholosanæ, etc.
[]« 2 cunus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 656c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CUNUS2
2. CUNUS, Foramen. in vet. Glossar. ex Cod. reg. 7613. Aliud Lat. Gall. ex Cod. 7692 : Cunus, fosse sus terre.