« »
 
[]« Curagulus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 662a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CURAGULUS
CURAGULUS, Curam gerens. Glossæ MSS. : Curagulus, sollicitus. Gloss. Isidori : Curagulus, Curiosus. vel ut eas exhibet Georg. Grævius :
Curagulus, id est, Curiosus.
Quæ verba videtur hausisse a Prisciano l. 4. Partitionum, qui tamen non dicit idem sonare Curagulum, ac Curiosum ; sed vocem utramque a Cura derivari. Charta Edmundi Regis tom. 2. Monastic. Anglic. :
Ego Edmundus... Rex Anglorum, et Curagulus multarum gentium.
P. Carpentier, 1766.
◊ Sic Æthelstanus Anglorum basileus et Curagulus totius Brytanniæ dicitur, in Libro MSS. reg. Angl. Lond. edit. ann. 1734. pag. 357.