« »
 
DIÆTARE, DIETARE 1, DIETARE 2.
[]« Diætare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 098c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DIAETARE
DIÆTARE, Gr. Διαιτᾶσθαι, Victus ratione uti : unde Διαιτητιϰή, Medicinæ pars, quæ docet victus ordinandi artem. Constantin. Afric. lib. de Victus ratione :
Post accessionem, Dietentur modo prædicto.
Petr. Blesens. Epist. 101 :
Purgatur ægrotus, antequam Dietetur.
Vide eumdem Epist. 27.
[]« 1 dietare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 110c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DIETARE1
1. DIETARE, Joan. de Janua Perendinare, Differre de die in diem, commorari, subsidere, Gall. Sejourner. Charta Ludovici VII. Reg. inter Sugerianas 22 :
Ab hac itaque civitate, ubi per aliquot dies Dietavimus, scripsimus vobis, etc.
Barthii Glossarium ex Hist. Palæst. : Castoriam pervenerunt et ibi solemnitatem Dominicæ Nativitatis celebraverunt, et per dies plurimos Dietaverunt. Ibidem :
Dietavit in illa civitate exercitus Francorum per mensem unum et dies quatuor.
Vide Dictare operam.
[]« 2 dietare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 110c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DIETARE2
2. DIETARE, Iter agere, pergere, a Dieta 2. Iter unius diei. Gesta Ludovici VII. Franc. Regis apud Duchesnium tom. 4. pag. 403 :
Statim directo itinere cum suo exercitu versus partes regni Hierusalem Dietavit.