« »
 
[]« Fava » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 422c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FAVA
FAVA, Faba, Gall. Feve, Hisp. Haba vel Hava, Ital. Fava. Occurrit in Catalogo Rom. Pontif. a Petro ad annum 757. inter Concilia Hisp. tom. 1. pag. 18.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Favat, Idem, in Necrologio Ecclesiæ Carnot. :
Acquisit etiam apud Menuesin generaliter quidquid Major habebat in granica Capituli, scilicet duos trituratores, vechiat, pesait, letilat, Favat.
P. Carpentier, 1766.
◊ Qua voce non fabæ, sed pisa, viciæ, lenticulæ, aliæque leguminum species designantur. Vide Favateria.