« »
 
[]« Ginochium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 069c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GINOCHIUM
GINOCHIUM, Geniculum, Gallice Genou, Ital. Ginocchio. Miracula B. Henrici Baucenensis, tom. 3. Junii pag. 376 :
Joannes... guttosus in Ginochiis et in anchis, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc forte Guignoche, baculum recurvum vocabant nostri, cujus forma sic describitur in Lit. remiss. ann. 1456. ex Reg. 189. Chartoph. reg. ch. 97 :
Ung baston de houx fourché et reployé par le bout, vulgaument appellé Guignoche, que le suppliant avoit fait pour soy esbatre à getter des pierres ou motes de terre au loing.