« »
 
GORTUS 1, GORTUS 2.
[]« 1 gortus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 089a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GORTUS1
1. GORTUS, Eodem intellectu. Arest. parlam. ann. 1473. in Lib. pitent. S. Germ. Prat. fol. 215. r° :
Actor ad causam cujusdam gurgitis seu Gortus antiqui, vulgariter le Gort Jaillart vocati, supra ripariam Secanæ inter villagia d'Auteuil et d'Icy, situati, in possessione et saisina, quod dicti deffensores, sed nec alius, novum gurgitem seu Gortum .... facere aut construere .... minime poterant.
Vide Gordus.
[]« 2 gortus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 089a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GORTUS2
2. GORTUS, Canalis, per quem aquæ decurrunt. Charta ann. 1301. in Chartul. Guill. abb. S. Germ. Prat. fol. 122. v°. col. 1 :
Concessimus dicto Gaufrido tertiam partem totius Gorti aquæ fontis nostri, quem emittit in domo nostra de Cachant. V.
Gorja.