« »
 
IMPIGNORARE 1, IMPIGNORARE 2.
[]« 1 impignorare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 308a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/IMPIGNORARE1
1. IMPIGNORARE, Oppignerare, pro pignore tradere, Gall. Engager, Hypothequer.[] Charta anni 1292. apud Ludewig. tom. 5. pag. 435 :
Hypothecamus et Impignoramus, et Hypothecata et Impignorata præsentibus assignamus, etc.
Computus anni 1333. tom. 2. Hist. Dalphin. pag. 281 :
Pro redimendo mantello Domini, qui erat Impignoratus, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Impignoratio, Pignoris obligatio, Gall. Engagement, in Litteris ann. 1348. apud Ludewig. tom. 5. pag. 568.
[]« 2 impignorare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 308b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/IMPIGNORARE2
2. IMPIGNORARE, Faire aliance, i. amorem firmare. Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Impignorantia, in Charta Bernardi Attonis Vicecomitis ann. 1114.
P. Carpentier, 1766.
◊ Libert. Montisfer. ann. 1291. in Reg. 181. Chartoph. reg. ch. 154 :
Item non debent (dominus et bajulus) Impignorationes, los Engetz, nec oblationes, quas et quæ fecerint alicui de dicto usatgio infringere, impedire.
Vide in Impignorare 1.