« »
 
INTEGRALITER 1, INTEGRALITER 2.
[]« 1 integraliter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 386b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INTEGRALITER1
1. INTEGRALITER, Omnino, plene, prorsus, Gall. Entierement. Transactio Caroli II. Regis et Comitis Provinciæ cum Capitulo S. Salvatoris Aquensi ann. 1292. ex Schedis Præsidis de Mazaugues :
Integraliter et sine diminutione aliqua perveniat omni modo.
Litteræ ann. 1332. apud Ludewig. tom. 5. pag. 253 :
Integraliter restituere tenebimur et complete.
Occurrit alibi non semel.
[]« 2 integraliter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 386b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INTEGRALITER2
2. INTEGRALITER, Integre, sincere, sine dolo. Litteræ ann. 1261. apud Rymer. tom. 1. pag. 727 :
Quid autem super præmissis feceritis et responsionem, nobis per vestras patentes literas festinanter et Integraliter rescribatis.
Aliæ ann. 1337. apud eumd. Rymer. tom. 4. pag. 774 :
Solvere promisimus, et promittimus bona fide in Durderaco sexdecim milia florenorum de Florentia boni auri justi ponderis ... Integraliter absque dolo.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc nostris Enterin, Entier, pro Integer, probus. Reg. sign. Noster Cam. Comput. Paris. fol. 291. ter. v° :
Item il convenroit passer par la force de plusieurs seigneurs, qui ne sont pas si Entiers, ne si loyaus aus Chrestiens, comme il deussent.
 :
Garin parole qui ot cuer Enterin.
Guill. Guiart. ubi de stemmate reg. :
Par le reaume et l'Empire
Meuvent o eus li pélerin,
Qui vers Dieu ont cuer Enterin.
Inde etiam Entériété, pro Intégrité, pureté, Integritas, castimonia, in Hist. Florid. ad calcem Joan. de Saintré pag. 725 :
Quintement Lucresse estriva pour l'Enterieté de son corps.