« »
 
LANDULA 1, LANDULA 2.
[]« 1 landula » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 024b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LANDULA1
1. LANDULA, Alauda, apud Petrum de Crescentiis lib. 10. de Agricult. cap. 13. 20. et alibi.
[]« 2 landula » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 024b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LANDULA2
2. LANDULA, Parva Landa, seu agellus sterilis et incultus. Charta Monasterii Savigneiensis :
Guido Forestarius dedi Monachis de Savigneio totum pratum de Fonte Cheois et Landulam juxta illud, excepta recognitione xviii. denariorum mihi singulis annis reddendorum.
Vide Landa 1.