« »
 
MARAGIUM 1, MARAGIUM 2.
[]« 1 maragium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 257c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MARAGIUM1
1. MARAGIUM, Palus, ex Gallico Marais. Charta ann. 1246. ex Tabular. Fossatensi fol. 39 :
Et dimidium arpennum in Maragio, quod fuit patris sui ad 3. denarios de censu.
Vide Mara 1.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc forte Gent Marage appellatur natio, quæ in paludosis locis habitabat, in Poem. Alex. MS. part. 1 :
La furent assemblé icele gent Marage.
[]« 2 maragium » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 257c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MARAGIUM2
2. MARAGIUM, Materia lignea, materiatio, idem quod Marcementum. Charta ann. 1208. ex Chartul. Longivadi :
Sciendum est quod Maragium illud, quod in finagio Ulmaii capi non poterit, in nemoribus Longivadi capietur ; et custæ et gravamina in commune solventur.
Vide in Materia.