« »
 
MASTICARE 1, MASTICARE 2.
[]« 1 masticare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 300a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MASTICARE1
1. MASTICARE, Mandere, dentibus conficere, Gall. Mascher : pro Mastacare, inquit Salmasius ad Spartianum, a μάσταξ, μάσταϰος, quæ ἔνθεσιν significat, et mansum, et maxillam. Masticare, comedere, Papiæ : Masticare, mascher, ou manger, ou debiliter, enquerir, in Gloss. Lat. Gall. Sangerm. Italis Mastugare, eadem notione. Baldricus lib. 1. Histor. Hieros. :
Si forte segetes immaturas inveniebant, spicas vellebant, et fricantes Masticabant et glutiebant.
Oliverius Scholasticus de Captione Damiatæ, et Jacobus de Vitriaco lib. 3 :
Dentes obduxit, Masticandi potestatem auferens.
Occurrit apud Marcell. Empiricum, Cæsarium [] Heisterbach. lib. 8. cap. 44. 54. et Medicos.
[]« 2 masticare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 300b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MASTICARE2
2. MASTICARE, Perpendere, meditari ; quo sensu Masticare Itali et Galli Macher etiam dicunt : unde Mastigatio, Consideratio. Elmham. in vita Henr. V. reg. Angl. edit Hearn. cap. 63. pag. 171 :
Viis igitur et modis, quibus remocior ripa Sequanæ fluminis suæ dicioni succumberet, pensatis, et Masticatæ consideracionis digesto ponderatis scrutinio, etc.
Ibid. cap. 86. pag. 243 :
Demum postquam alterni conflictus longæva fastidia, quasi per septem mensium spacia, partes dimicantes alterutrim anxiassent, inclusi, maturæ Mastigacionis digestione perpendentes, etc.
Charta ann. 1224. tom. 5. Cod. Diplom. Polon. pag. 7. col. 1 :
Quibus (literis) per nos receptis, et debite Masticatis, etc.