« »
 
MERETRICARI 1, MERETRICARI 2.
[]« 1 meretricari » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 354a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MERETRICARI1
1. MERETRICARI, metaphorice, pro Diis paganorum servire, idola colere. Paschasius Radbertus lib. 3. de Partu Virg. :
Vesona quam incolitis, quæ prius Meretricabatur post idola fornicationis, etc.
[]« 2 meretricari » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 354a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MERETRICARI2
2. MERETRICARI, Rem habere cum muliere, copulari. Bened. abb. Petroburg. in Henr. II. reg. Angl. edit. Hearn. tom. 2. pag. 383. ad ann. 1183 :
Mulieres et filias et cognatas liberorum hominum vi rapiebat (Ricardus comes Pictav.) et concubinas illas faciebat ; et postquam in eis libidinis suæ ardorem extinxerat, tradebat eas militibus suis ad Meretricandum.
[]