![[]](img/image.png)
«
1 minare » (par C.
du Cange, 1678), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 391a.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINARE1
1. MINARE. Papias :
Minare, ducere de loco ad locum, promovere.
Ebrardus in
Græcismo c. 15 :
Pastor oves baculo Minat : lupus ore Minatur.
Statuta Canon. Regul. apud R. Duellium
![[]](img/image.png)
tom. 1. Miscel. pag. 88. ubi
de ordine prælati in processionibus :
Summus solus eat retro, reliquos quasi Minet.
Verbum insolens Latinis auribus, ait Erasmus in cap. 3. Actor. tametsi eo usus
Festus, vel sane Paulus ejus abbreviator in
Agere, et
Agasones. Victor Utic.
lib. 2 :
Omnisque illa beatorum turba, expellentibus quibusdam Æthiopibus, Minata
est foras.
Infra :
A Mauris crudeliter Minabantur.
Utuntur
præterea aliquot e veteribus ac recentioribus, Apuleius lib. 3. vetus Interpres Juvenal.
Sat. 6. Auctor vulgatæ versionis Esaiæ cap. 11. Hierem. cap. 31. Thren. 3. lib. 1. et 4.
Reg. Act. Apost. cap. 18. Gregorius Magnus lib. 1. Dialog. cap. 2. Lex Burgundionum tit.
23. § 3. Pactus Legis Salicæ tit. 50. Lex Salica tit. 10. § 9. Decretio Childeberti Regis
cap. 7. Lex Ripuar. tit. 70. § 5. tit. 82. § 2. Lex Longob. lib. 1. tit. 23. § 2. 6. lib.
2. tit. 11. § 4. Roth. 351. Liutpr.
85. 120. (6, 32. 67.) Adde chart. Longob. ann. 736. apud Brunet. tom. 1. pag. 489. et
490. Braulio Cæsaraugustan. in Vita S. Æmiliani cap. 1. Anastasius
in Hist. Eccl. pag. 97. Petr. Damian. in Vita S. Romualdi n. 62. Cæsarius lib. 5. Miracul.
cap. 48. lib. 6. cap. 2. lib. 9. cap. 48. Ditmarus pag. 88. Ordericus Vital. pag. 538.
546. 701. 807. 860. Fulcherius Carnot. lib. 1. Histor. Hieros. cap. 19. Liber. Mirac. S.
Bertini cap. 7. 17. Histor. Archiep. Bremensium ann. 1171. Joan. Mon. in Vita S. Odonis
Abbat. Cluniac. lib. 2. pag. 37. Idem Odo lib. 3. Collat. 34. Arnulfus Lexoviens. et alii
non pauci.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Minare Vestigium. Pactus Legis Salicæ tit. 40. Edit. Eccardi :
Si quis bovem aut caballum,
sive quodlibet animal in furto perdiderit, et ejusdem vestigia sequitur, et id
consecutus fuerit usque in tertia nocte, etc.
Cujus articuli titulus est :
De vestigio Minando,
hoc est, inquit idem Eccardus, de persecutione
vestigii, quod ducit ad animal amissum.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Minare, Expellere, ejicere. Jac. de Vitriaco Hist. Orient. lib. 3. apud Marten. tom. 3.
Anecd. col. 297 :
Omnia autem prostibula, et eos qui tabernas ad potandum
frequentabant..... ab exercitu Christi Minabat.