« »
 
MINETA 1, MINETA 2.
[]« 1 mineta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 392c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINETA1
1. MINETA, pro Moneta, seu officina monetalis. Literæ Eduardi IV. Reg. Angl. ann. 1472. apud Rymer. tom. 11. pag. 735 :
Absque aliqua bullione... seu valore ejusdem de argento.... Magistro Minetæ Turris Londoniæ seu alicui alii portanda... ad cambium sive Minetam, vel alibi deliberandam pro quolibet, etc.
Adde tom. 12. pag. 8. et 10.
[]« 2 mineta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 392c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINETA2
2. MINETA, Modus agri, idem qui Minata : vide in hac voce. Chartul. S. Vincentii Cenoman. fol. 114 :
Guillelmus siquidem de Maleval eundem Priorem et Prioratum de novem denariis Cenomanensibus, quos ab eodem Priore petebat pro tribus Minetis terræ, quitavit.
Liber niger Scaccarii pag. 118 :
Willelmus de tribus Minetis feodum iii. militum.