« »
 
MINIARE 1, MINIATOR 1, MINIATOR 2.
[]« 1 miniare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 392c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINIARE1
1. MINIARE, quasi minio describere, Relever en vermeillon. Joan. de Janua :
Miniare, minio præparare, vel scribere minio.
Rodericus Tolet. lib. 8. de Rebus Hisp. c. 4 :
Id in ipso operabatur benignitas, ut præ excellentia videretur æqualitas, sapientiæ gravitate conspersa : sic omnia Miniabat, ut his fieret ejus curialitas in suspirium, et strenuitas in exemplum.
Conc. Valent. ann. 1590. inter [] Hisp. tom. 4. pag. 462 :
Qui formas illas Agnus Dei dictas per Rom. Pontificem benedictas depinxerit, infecerit, Miniaverit, notaverit,... eo ipso sententia excommunicationis inficitur
.
Miniografare. Eadem notione, apud Joann. de Janua.
Miniator, Qui minio scribit, vel præparat minium. Miniographus, qui minio scribit. Miniographia, scriptura cum minio facta. Ita Joan. de Janua, a quo Gloss. Lat. Gall. Sangerm. : Escriveur de vermeillon, Escripture de vermillon. Miniculator, Ulpiano. Vide quæ de miniata scriptura docuit Mabillonius Diplom. lib. 1. cap. 10.
[]« 1 miniator » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 393a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINIATOR1
1. MINIATOR, pro Minator, Fossor cunicularius, in Memor. Camer. Comput. Paris. ann. 1369. fol. 96 :
Girardus de Beaupuy scutifer institutus Miniator castrorum et villarum senescalliæ Ruthenensis.
Vide supra Minare 3. et alio sensu in Miniare 1.
[]« 2 miniator » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 393a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MINIATOR2
2. MINIATOR, Gallice Miniaturiste, ex statutis pictorum Romanorum in archivio academiæ pontificalis S. Lucæ, 1478.