« 1 mirta » (par C. , 1678), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 407a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MIRTA1
« 1 mirta » (par C. , 1678), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 407a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MIRTA1
« 2 mirta » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 407a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MIRTA22. MIRTA, Locus pascuus et aquis irriguus. Charta ann. 1264. in Chartul. S. Dion. pag. 249.
col. 2 :
Cum duobus arpentis prati cum quadam noa seu Mirta.
« Myrta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 563c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MYRTAMYRTA, pro Myrtus, in Statutis Montis Regal. fol. 318 :
Debeat solvere emptori gabellæ piscium, solidos quatuor pro quolibet rubo piscium, et intelligatur detracta Myrta et cestis ac funibus.
« Myrtha » (par C. , 1678), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 563c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MYRTHA
