« »
 
MORTELLA 1, MORTELLA 2, MORTELLA 3.
[]« 1 mortella » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 524c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MORTELLA1
1. MORTELLA. Processus de Vita S. Thomæ Aquin. n. 39 :
Vidit eum sanum et laborantem cum dicto brachio de arte Mortellæ, de qua consueverat laborare in dicto Monasterio.
Incertum viris doctis cujusmodi fuerit Mortellæ ars.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Fortassis ars est materiariæ, a Gall. Mortoise, quæ res materiarios artifices spectat ; nisi ad officium crassiores lucanicas, Gall. Mortadelles, condiendi referas, si tamen id artem dixeris. Vide Mortariolum 2. Erunt fortean qui a sinapi triturando vocis etymon accersant : Morteile enim nunc pro Moutarde usurpant rustici Dumbenses.
P. Carpentier, 1766.
◊ F. Ars mortarium subigendi. Vide supra Mortarium 2.
[]« 2 mortella » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 524c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MORTELLA2
2. MORTELLA, vox Italica. Myrti granum. Acta S. Joan. Abb. Pulsan. tom. 4. Junii pag. 42 :
Nec cibus alius ei fuit, nisi ficus sylvestres et myrti grana quæ vulgariter Mortellas vocant.
Nostris Meurte, eadem notione. Vide Menag. in Origin. Gall.
[]« 3 mortella » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 524c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MORTELLA3
3. MORTELLA, Mortarium, Gall. un Mortier. Vita S. Coemgeni tom. 1. Junii pag. 315 :
Faber quidam... Mortella lapidem terens, particula de lapide scissa exilivit et fregit oculum fabri.