« »
 
NATTA 1, NATTA 2.
[]« 1 natta » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 574c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/NATTA1
1. NATTA, Storea, Matta, Gallis et Germ. Natte. Gregorius Turon. de Vitis Patrum cap. 18 :
Illud quod intextis junci virgulis fieri solet, quas vulgo Nattas vocant.
Will. Malmesburiensis :
Natta in qua cubare solebat.
Quo loco Ranulfus Cestrensis habet Mattam. Raimundus de Agiles in Hist. Hierosol. :
Veluti mortuus cecidit in terram, et præ angustia sudans, Nattam, super quam ceciderat, humefecit.
Stratum bene dura Natta, in Actis SS. Julii tom. 1. pag. 317. ubi de S. Monegunde. Vetus Poema MS. de Vulpe coronato :
Saint Martins, dont trovons lisant,
Trovoit-on mult souvent gisant,
Dedens Nates faisoit son lit.
[]« 2 natta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 574c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/NATTA2
2. NATTA, Tuber, ganglion, Ital. Natta. Miracula B. Simonis Erem. Aug. tom. 2. April. pag. 829 :
A die suæ originis ortus fuit cum una magnissima Natta in capite dextero, magna ut ovum anseris.
Ambr. Tægius in Vita S. Petri Mart. tom. 3. April. pag. 691 :
Sanctum rogavit virum, ut ipsum manu sua tangens eum a Natta, quam decem annis in manu habuerat, curaret.
Laurentius in Amalthea :
Natta, Steatoma.
Michael Toxites in brevi Onomastico, ubi voces a Paracelso usurpatas explanat :
Nacta, Apostema [] pectoris.
Et paulo post :
Nasda, vel Natta, Gibbus.
Rochus le Baillif in Diction. Spagyr. :
Nasta vel Natha, Gibbositas.
Vocis origo forte Νάσσειν, Premere, densare, et in Glossis Græc. Lat. Farcire ; unde in iisdem Glossis, Ναϰτή, Farsa, id est, Farta, Tumor fartus, densus, oppletus. Vide Nactum.