« »
 
HOLDA, OLDA 1, OLDA 2.
[]« Holda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 213a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/HOLDA
HOLDA, Sortilegii species. Liber qui Corrector inscribitur ex Cod. 894. S. Vict. Paris. :
Credidisti ut aliqua femina sit, quæ hoc facere possit, quod quædam a diabolo deceptæ se affirmant necessario et excepto facere debere, id est cum dæmonibus in similitudinem mulierum transformatæ, quam vulgaris stultitia Holdam vocat, certis noctibus equitare debere super quasdam bestias, et in eorum consortio se annumeratæ essent, si particeps fuisti illius incredulitatis, unum annum pro legitima feria pœnitebis
. Quæ desumta sunt ex Burchardo Vormat. lib. 19. fol. 270. v°. Vide Diana et Hera 2.
[]« 1 olda » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 041a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/OLDA1
1. OLDA, Distinctio, diverticulum, Joan. de Janua. Glossæ antiquæ MSS. habent, Districtio sive deverticulum.
[]« 2 olda » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 041a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/OLDA2
2 OLDA. Literæ Angeli Pechinolii ad Innocentium VIII. PP. ann. 1489. apud Fontaninum ad calcem Antiq. Hortæ pag. 486 :
Dominus Rex longe mitius se habuit et mitiores, ut dicunt, Oldas, id est pecuniarum tributa, imposuit oppidis Austriæ, quæ restant bello occupanda, quam alias cum Catholica Majestate egerit.