« »
 
ORBICULARE 1, ORBICULARE 2.
[]« 1 orbiculare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 055b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ORBICULARE1
1. ORBICULARE. Liber Anniversariorum Basilicæ Vaticanæ, apud Joannem Rubeum in Vita Bonifacii VIII. PP. pag. 345 :
Item tria superpellicia de vinipa et cortina. Item duo Orbicularia de opere ad acum.
Legendum puto auricularia.
[]« 2 orbiculare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 055b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ORBICULARE2
2. ORBICULARE, In orbem vertere. Gloss. Lat. Græc. : Orbiculatur, ϰυϰλεύει. Participium Orbiculatus usurpant Latini.