« »
 
[]« Pezada » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 300c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PEZADA
PEZADA, f. Ager pisis consitus ; Occitanis quippe pisa Pezes dicuntur. Charta ann. 1166. inter Probat. tom. 2. novæ Histor. Occitan. col. 606 :
Ego Willelma Nemausensis Vicecomitissa... dono... illam Pezadam, quæ est ad grunum de Anagia.
Vide Pezza.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris Pezeau. Lit. remiss. ann. 1447. in Reg. 178. Chartoph. reg. ch. 163 :
Les coulons qui gastoient certains poix ou Pezeaux nouvellement semez, etc.
Vide supra Pesait.