.
![[]](img/image.png)
«
1 postura » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 435c.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/POSTURA1
1. POSTURA, f. pro
Postella, Postilena. Vita S. Walth. tom. 1. Aug. pag. 259. col. 2 :
Ipse vero more clientum sarcinulas in vectura retro ligatas gestare solebat
sotulares aut caligas garcionum suorum, et aliquoties desuper equorum pediligulas, quas
vulgo Posturas vocant.
![[]](img/image.png)
«
2 postura » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 435c.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/POSTURA2
2. POSTURA, vox Italica, Societas, congregatio ; sæpius in malam partem accipitur, ut volunt
Cruscani. Instr. ann. 1311. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 619 :
Ordinaverunt eorum et cujuslibet eorum syndicum, procuratorem... ad inhiendam,
contrahendam, ordinandam, firmandam et faciendam societatem, unionem, et juram sive
Posturam cum quocumque seu quibuscumque.
Eadem rursus leguntur ibid. col. 621.
Stat. ant. Florent. lib. 3. cap. 61. ex Cod. reg. 4621 :
Quicumque præsumpserit in
civitate, comitatu vel districtu Florentiæ... facere aliquam invitatam seu
congregationem gentium, conventiculam, conspirationem vel Posturam pro violatione vel
subversione pacifici status populi, etc.