« »
 
PRÆBENDULA 1, PRÆBENDULA 2.
[]« 1 præbendula » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 449c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PRAEBENDULA1
1. PRÆBENDULA, Prædiolum. Vetus Poeta apud Mabill. tom. 4. Analect. pag. 537 :
Sed mihi sufficeret Præbendula pauperis horti,
  Quinque talenta valens, quinque, parumve magis.
[]« 2 præbendula » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 449c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PRAEBENDULA2
2. PRÆBENDULA, dimin. a Præbenda, Portio monachica. Mirac. S. Auctor. tom. 4. Aug. pag. 50. col. 1 :
Inde, inquit, datur intelligi, quicumque fratrum remoratus, hanc horam ad refectorium veniendi neglexerit, quod subtracta ipsius Præbendula suspendatur.
Adde chart. Henric. Argentin. Episc. ann. 1250. in Alsat. Diplomat. tom. 1. pag. 404. num. 541.