![[]](img/image.png)
«
2 prægnatus » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 459a.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/PRAEGNATUS2
2. PRÆGNATUS, Fetus, quo mulier prægnans est. Testam. Bereng. ann. 1061. ex Bibl. reg. cot.
17 :
Si autem Prægnatus meæ uxoris filia fuerit, sit maritata de meo honore ad
causimentum prædictorum manumissorum meorum, si vivi fuerint.
A prægnans,
Prains nostri dixerunt, præsertim cum de porca sermo est. Lit. remiss. ann. 1480.
in Reg. 208. Chartoph. reg. ch. 82 :
Une truye Prains, laquelle fut affolée et
avortée de cinq gorretz.
Provincialibus,
Prens, prægnans, gravida, feta,
in Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657.