« »
 
PRAGMATICE 1, PRAGMATICE 2.
[]« 1 pragmatice » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 476b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PRAGMATICE1
1. PRAGMATICE. Eo modo quo Pragmaticum definiri solet. Charta Philippi V. Regis Franc. pro erectione Baroniæ de Harcourt in Comitatum ann. 1338. tom. 3. Hist. Harcur. pag. 248 :
Baroniam et terram prædictam præsenti statuto Pragmatice diffinito in Comitatum duximus erigendam.
[]« 2 pragmatice » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 476b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PRAGMATICE2
2. PRAGMATICE, Legitime, juxta pragmaticas sanctiones. Dipl. Loth. imper. ann. 846. tom. 8. Collect. Histor. [] Franc. pag. 383 :
Sed ut præfata nepta Ruadruda abbatissa... jura et constitutiones sibi ab initio Pragmatice et canonice contraditas, quiete et inconvulse in perpetuum possideat et obtineat, etc.