« »
 
PROMUNCTORIUM 1, PROMUNCTORIUM 2.
[]« 1 promunctorium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 530a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PROMUNCTORIUM1
1. PROMUNCTORIUM, προμυϰτήριον, in Gloss. Græc. Lat.
[]« 2 promunctorium » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 530a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PROMUNCTORIUM2
2. PROMUNCTORIUM, Sacrarium, locus in quo Reliquiæ asservantur. Meisterlini Hist. Rer. Noriberg. apud Ludewig. tom. 8. Reliq. MSS. pag. 132 :
Postquam adductæ fuerunt Reliquiæ et... in noviter ædificatæ capellæ Promunctorio ostensæ, etc.
Sed legendum opinor Promptuarium, ut in Gloss. Lat. Gr. restituit Vulcanius, ubi legitur Promuntorium, ταμεῖον.
P. Carpentier, 1766.
◊ Pulpitum seu ambonem interpretor, sic dictum, quia locus editus. Vide supra Promontorium.