« »
 
RECOMMENDISIA 1, RECOMMENDISIA 2.
[]« 1 recommendisia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 051b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECOMMENDISIA1
1. RECOMMENDISIA, Tutela, protectio. Annales Estenses apud Murator. tom. 18. col. 1074 :
Legatus..... nuntiavit, amodo filium olim domini Ottonis et statum Parmæ ac Regii esse sub Recommendisia et protectione ipsius Ducalis Dominii.
Vide Commendisia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc Recommant, ni fallor, Præstatio, quæ pro tutela pensitabatur. Charta an. circ. 1244. in magn. Chartul. nig. Corb. fol. 97. v° :
Li Recommant et les lois d'Aoust sont à l'église, dont mesires Jehans fait tort à l'église, etc. Recommandement
vero, vox in epistolis usitata, ut quis alteri commendatum se esse velle significet. Epist. Mariæ imper. ad Blancham regin. ann. 1248. inter Probat. Hist. Villehard. pag. 6 :
Salut et recomandement com à nostre trés-chiere dame.
[]« 2 recommendisia » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 051b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECOMMENDISIA2
2. RECOMMENDISIA, Servitium seu obsequium, quod cliens seu vassallus domino præstare tenetur. Charta ann. 1431. tom. 1. Cod. Ital. diplom. col. 702 :
Nonnulli ex ipsis nobilibus pro certis suis locis fidelitatem et homagium fecerunt domino duci Sabaudiæ, cum reservatione tamen adhærentiæ et Recommendisiæ, quibus antea prælibato domino duci Mediolani tenebantur.