![[]](img/image.png)
«
2 reconsignare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 053c.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/RECONSIGNARE2
2. RECONSIGNARE, Reponere, vel
Deponere, ut nostris
Consigner. Charta ann. 1114.
apud Stephanotium tom. 1. Antiq. Benedict. in Vasconia MSS. pag. 702 :
Quæ enim
usibus servorum Dei, ut orationibus vacent, visibiliter dispensantur,
illuc ubi est desiderium piorum, invisibiliter Reconsignata
reservantur.
Martyrologium Centulense laudatum tom. 1. SS. Aprilis pag. 25 :
S. Walaricus, mense Junio, die secunda, suo loco Reconsignatus,
id est,
Repositus, restitutus. Eadem notione Narratio dedicationis Ecclesiæ Stabulensis apud
Marten. tom. 2. Ampl. Collect. col. 61 :
Corpora B. Patroni nostri Remacli, necnon
Justi Martyris, et plurimæ reliquiæ pretiosæ cum aqua exorcisata exterius in circuitu
ejus lustrando vehuntur, gyroque peracto, cum maximo cleri plebisque tripudio, laudes
celebres in sublime exaltando, ad eumdem aditum Reconsignantur.