« »
 
REDO, RHEDO.
[]« Redo » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 073a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/REDO
REDO, Telæ crassioris species videtur, sellis equorum instruendis aptæ. Comput. ann. 1334. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 85. col. 1 :
Item pro una libra de borra, vj. den. Item pro duabus trossis Redonis, vj. den. Un sarcot ou camise Ride,
in Lit. remiss. ann. 1421. ex Reg. 171. Chartoph. reg. ch. 513. Vide infra Rochetum.
[]« Rhedo » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 181b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RHEDO
RHEDO, Mundus seu ornatus muliebris. Lex Anglorum et Werinorum cap. 7. § 3 :
Qui ornamenta muliebria, quod Rhedo dicunt, furto abstulerit, etc.
Glossæ Latino-Theotiscæ : Scaf raida, toreuma. Et haus geræth, mobilia, sive ornamenta domus etiamnum Germani vocant. Lindenbrogius. Vide Martinium in Lexico, Vossium lib. 2. de Vitiis serm. cap. 16. et suo loco Redolina. Grimm. Antiq. Jur. German. pag. 567. In cod. Corb. Leg. Angl. et Werin. legitur Rhemdo.