« »
 
RETA 1, RETA 2.
[]« 1 reta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 157c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETA1
1. RETA. Statuta Massil. lib. 2. cap. 39. § 2 :
De vestibus autem masculorum constituimus, ut non accipiant (sartores) nisi justo modo qui sequitur, videlicet de clamide hominis cum penna et frezio, vel Reta, vel profilo 11. sol.
Sed ex subsequentibus patet legendum esse veta, quod idem est, ni fallor, quod Latinis Vitta. Vide Veta suo loco.
P. Carpentier, 1766.
◊ Codex MS. eorumd. Stat. præfert ibi Veta.
[]« 2 reta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 157c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RETA2
2. RETA, Ital. Rete, Rete capiendis piscibus. Charta ann. 1136. apud Muratorium delle Antic. Estensi pag. 287 :
Cum omnibus generibus Retarum, tam sagenarum quam aliarum rerum ad capiendos pisces longos et curtos.
Quid Retæ fuerint Gellio, dicitur in Retarius. []