« »
 
ROSIA 1, ROSIA 2, ROSIA 3.
[]« 1 rosia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 217b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ROSIA1
1. ROSIA. Chronicon Farfense apud Muratorium tom. 2. part. 2. col. 472 :
Item pro solidis lx. concessit casalem Triblianum cum ejus Rosia et terra ad rivum Calentinum.
Ibidem col. 613 :
Refutavit res de Aquaviva cum podio ejus et Rosiis, ab aqua Transversa usque in Cavas.
An idem quod Rosetum, Roseria, Juncetum, arundinetum ? Rivus et aqua, de quibus hic fit mentio, utcumque favent huic interpretationi, ut et vox Rausea : de qua suo loco. Vide Rotia 1.
[]« 2 rosia » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 217b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ROSIA2
2. ROSIA, pro Rofia vel Rufia. Vide in hac voce.
[]« 3 rosia » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 217b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ROSIA3
3. ROSIA, Gallice Rosse, in Glossar. Lat. Gall. ann. 1348. ex Cod. reg. 4120. Num de equa aut de pisce intelligendum sit, haud satis scio.