« »
 
RUBIUS 1, RUBIUS 2.
[]« 1 rubius » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 229b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RUBIUS1
1. RUBIUS, Carbunculus, ut supra Rubium 2. Testam. Guill. de Meled. archiep. Senon. ann. 1376. in Reg. 108. Chartoph. reg. ch. 338 :
Item legamus dicto capitulo dictæ ecclesiæ nostræ Senonensis.... calicem auri et patenam auri,... in qua quidem patena sunt duo Rubii Orientales grossi.
[]« 2 rubius » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 229b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RUBIUS2
2. RUBIUS, Ruber. Annal. Victor. MSS. ad ann. 1258 :
Racemi etiam maturari non potuerunt debite, ideoque vina fuerunt viridia nimis et Rubia, adeo quod cum difficultate et wltus impacientia bibebantur.
Sed legendum puto Rudia, Gall. Vins durs, aspera et duri saporis. []