« »
 
[]« Savarda » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 317b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SAVARDA
SAVARDA, Terræ incultæ, ni fallor, vulgo Savarts.
Heritage en Savart, friche ou ruine
, in Consuetud. Remensi art. 264.
En friez et Savart,
in Claromont. art. 120. Charta Nevelonis Episc. Suessionensis ann. 1180 :
Compositum est in hunc modum ; quod præfatus Albericus universa Savarda, etc.... parata, et brochas, quæ sunt apud Chacrisiam, libera et quieta, et absque ulla contradictione a prædicta Ecclesia debere perpetuo possideri recognovit, laudavit, et concessit : hoc unico retento, quod non nisi ad proprios usus Ecclesiæ præfatæ sive hominum apud Chacrisiam manentium excolenda dabuntur.
Ex adversariis Andr. Duchesnii.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta pro monast. S. Nic. Rem. ann. 1374. in Reg. 105. Chartoph. reg. ch. 358 :
Item unam petiam vineæ et Savardi continentem unum arpentum, situm in territorio de Villaribus ad nodos.