« »
 
[]« Sbrondatus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 321c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SBRONDATUS
SBRONDATUS, Foliis nudatus, ab Ital. Sfrondare, Gall. Effeuiller. Statuta Montis Regal. fol. 241 :
Item statutum est quod camparii tercerii vici teneantur emendare omnes arbores incisas, vel schalvatas, scoarsatas et Sbrondatas, causa allevandi in finibus et posse civitatis Montis Regalis.
P. Carpentier, 1766.
◊ In Dombensi pago Bronde, arboris ramum sonat.