« »
 
SCLAPUS 1, SCLAPUS 2.
[]« 1 sclapus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 357b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCLAPUS1
1. SCLAPUS, in Comment. Caroli Carafa Episcopi Aversani de Germ. sacr. restaurata, pro Sclopus. Vide in hac voce.
[]« 2 sclapus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 357b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SCLAPUS2
2. SCLAPUS, Canalis, ut videtur. Stat. Ferrar. ann. 1288. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 662 :
Judex aggerum teneatur, quotiescumque Padus parvus fuerit, et incipiet crescere, ipsa die vel infra tertiam diem, facere consilium majus credentiæ, et consilium postulare, in quibus Sclapis et locis habeat facere poni aquam Padi.