![[]](img/image.png)
«
2 semo » (par P.
Carpentier, 1766), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 409b.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/SEMO2
2. SEMO,
onis, Gall.
Hazar, in Glossar. Lat. Gall. ann. 1352. ex Cod. reg.
4120.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gallicum
Semon, quod
unica voce scribi solet, quodque in quibusdam provinciis
Ita certe, vulgo
Oui
vraiment, significat, distinctis vocibus
Se ay mon scribitur in Lit. remiss.
ann. 1400. ex Reg. 155. Chartoph. reg. ch. 109. ubi quis illum, qui baculo ad faciem
percussus fuerat, sic alloquitur :
Ou t'en va, ribaux, tu en as.
Cui ille
respondet :
Se ay mon voirement, et adoncques se partirent.
Unde vox
Compte, aut alia similis hic subintelligi videtur ; quasi diceret,
Si ay mon
compte, mon affaire, Satis est, sufficit.