« »
 
SPASMA 1, SPASMA 2, SPASMA 3.
[]« 1 spasma » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 543b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPASMA1
1. SPASMA, Ital. Spasmo, Deliquium, Gall. Pamoison. Festum B. Mariæ de Spasma, apud S. Antonin. ubi de Festis tom. 3.
Nostre Dame du Pâme,
alicubi dicitur.
P. Carpentier, 1766.
◊ Consule card. Cajetan. qui de hoc festo scripsit, et Baillet. ad diem Veneris quintæ hebdomadæ in Quadragesima.
[]« 2 spasma » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 543b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPASMA2
2. SPASMA vocatur Pulvis consolidativus, qui vulneribus recentibus aspergitur. Glossar. medic. MS. Sim. Januens. ex Cod. reg. 6959.
[]« 3 spasma » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 543b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SPASMA3
3. SPASMA, Spasmus a Gr. σπασμός. Contractio, rigor vel distentio nervorum, nostris alias Espame. Alex. Iatrosoph. MS. lib. 2. Passion. cap. 100 :
Facit autem et ad Spasmata.
Ubi Glossæ : i. Tensiones. Vita S. Bern. Ptolom. tom. 4. Aug. pag. 484. col. 1 :
Pacificus eremicola cædendo ligna vulnus adeo grave ex securi acceperat, ut præ vehementi Spasmate prope interiturus jaceret.
Acta B. Amad. tom. 2. Aug. pag. 584. col. 1 :
Dum a medicis dubitaretur, ne in incisione ejusdem aut punctura domina ipsa aliquo Spasmo moreretur, etc.
Lit. remiss. ann. 1474. in Reg. 195. Chartoph. reg. ch. 1244 :
Le suppliant..... dudit besoy cuida donner sur la teste d'icellui Fortamer ; .... lequel huit jours après tumba en Espame.
Vide Spasmare.