« »
 
TORCA, TORCHA 1, TORCHA 2, TORCHA 3.
[]« Torca » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 125b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TORCA
TORCA, pro Troca. Vide infra in hac voce.
[]« 1 torcha » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 125c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TORCHA1
1. TORCHA, ut mox Torchia. Conventio inter Decanum et Capitulum S. Germani Autissiod. apud Lobinell. tom. 3. Hist. Paris. pag. 100 :
Quotiescumque Missam in choro celebrari contingit, quod duæ Torchæ cereæ in perpetuum ad expensas Capituli in elevatione Corporis Christi habeantur et teneantur accensæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta ann. 1252 :
Cum Torchis seu cereis ardentibus, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Torcheta, Parva
torcha. Torchetam ad ardendum in levatione Corporis J. C
. in Litteris ann. 1420. apud Rymer. tom. 9. pag. 873. col. 1.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Torchetus, ut Torcheta.
In dictis exequiis et Missa sint 24. pauperes
, 24.
Torchetos arsuros.... tenentes,
apud Rymer. tom. 11. pag. 9. col. 1. in Literis ann. 1445.
[]« 2 torcha » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 125c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TORCHA2
2. TORCHA, Torchia, f. Certus coriorum numerus, idem quod Tacra. Arest. ann. 1330. 28. Apr. in Reg. Olim parlam. Paris. :
Quindecim Torchas de coriis bovinis..... Quinque Torchias de coriis bovinis, etc.
Vide supra Tachia 3.
[]« 3 torcha » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 125c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TORCHA3
3. TORCHA, Modus agri, ut videtur. Charta Thebaudi Chabot in Tabul. Absiensi ch. 681 :
Donamus monachis Absiæ in territorio feodi nostri de Malrepast duas sextarias terræ et unam Torcham.
P. Carpentier, 1766.
◊ A verbo Torquere appellari videtur Torche, Ornatus quidam in rugas concinnatus et contortus, in Cerem. MS. eccl. Brioc. :
Item l'en doit porter et vestir honestement le sourpeliz, les bras dedans les manches dudit sourpeliz, n'en plus l'une manche d'avant et l'autre derriere, ne Torche, ne remply au coul, ne en autre maniere deshonneste.
Hinc forsan diminutivum Torchete, in Comput. Rob. de Seris ab ann. 1332. ad ann. 1344. ex Reg. 5. Chartoph. reg. fol. 3. v° :
Item baillié et délivré pour Mons. une Torchete d'Alemaigne garnie.
Vide infra Torniclum.