« »
 
TRAUCA, TROCA, TROCCA, TROCHA 1, TROCHA 2.
[]« Trauca » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 161a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TRAUCA
TRAUCA, pro Treuga. Vide in Treva.
[]« Troca » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 190c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TROCA
TROCA, Pannificis nostratibus Trogue, Catella, vulgo Chaine. Stat. pro arte parat. pannor. Carcass. renovata ann. 1466. in Reg. 201. Chartoph. reg. ch. 121 :
Item quod quælibet Troca, quæ fiet seu ordiretur in dicta villa Carcassonæ setezena, aut alterius majoris numeri, erit longitudinis... decem et septem cannarum ; et si reperiatur minoris longitudinis esse aliqua Torca, illa confiscabitur.... Item quod nullus parator.... possit.... texere aliquem pannum ex filatura tincta, seu qui fuerit tinctus in Troca seu lana filata.
[]« Trocca » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 190c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TROCCA
TROCCA, Species vestis superioris Ecclesiæ prælatis in usu, pro Roccus, ni fallor. Vide in hac voce. Protocollum de reformatione tom. 1. Concil. Constant. col. 644 :
Sub habitu clericali intelligatur quoad Prælatos, quod portent rochetum et cappam, vel Troccam, vel mantellum, et quoad regulares, quod portent habitum suæ religioni convenientem.
Ubi fortassis scriptum fuit Hroccum.
[]« 1 trocha » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 190c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TROCHA1
1. TROCHA, Florum vel gemmarum fasciculus, nostris alias Troche et Troiche. Testam. Guill. de Meleduno archiep. Senon. ann. 1376. in Reg. 108. Chartoph. reg. ch. 338 :
Item in pede dicti calicis sunt tres grossi saffiri quadrati Orientales, et sunt in pata dicti calicis novem Trochæ, et in qualibet Trocha tres pellæ Orientales et unus baleius in medio cujuslibet Trochæ....... Item unam aliam peciam dictæ crucis..... et sunt in dicta pecia sex Trochæ pellarum, videlicet quælibet Trocha de octo pellis. Duas Trochas cristalli,
in Invent. ann. 1218. inter Probat. tom. 1. Hist. Nem. pag. 66. col. 1. Aliud ann. 1393. inter Probat. tom. 3. Hist. Burg. pag. 170. col. 1 :
Cinq Troiches de perles, chascune de trois, et au milieu de chascune Troiche a un diamant.
Lit. remiss. ann. 1409. in Reg. 164. ch. 71 :
Une branche ou Troche de marjolaine, qui estoit moult belle, et estoit bien de deux piez de largeur pardessus. Troche
vero, Turmam, catervam sonat, apud Guill. Guiart. ad ann. 1187 : []
Li rois Henris est tout devant,
L'escu au col, basse la chiere,
Et son fils Richart va derrière ;
François n'entrent mie en leur Troche,
Car le jour faut, la nuit approche.
Idem ad ann. 1207 :
Li rois et des gens bele Troche.
Trose, eadem notione, in Poem. Garini :
La veisiez tante Trose guerpir.
Quod male ad Trossam, fasciculum, refertur in Trossa 2. Hinc etiam emendanda Mirac. MSS. B. M. V. lib. 1. ubi Torche, pro Troche :
Cis prestres ot une grant torche
De fox vilains en sa paroche.
P. Carpentier, 1766.
◊ Touse idem significare videtur, in Poem. Rob. Diaboli MS. :
La Touse de petit jouvent
Va à la feniestre souvent,
Pour déporter et pour déduire.
Vide mox Trocus.
[]« 2 trocha » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 191a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TROCHA2
2. TROCHA, Piscis fluviaticus, Gall. Truite. Acta MSS. Inquisit. Carcass. ann. 1308. fol. 66. v° :
Pransi fuimus simul de Trochis recentibus, quas ipsi portaverant de Ax.
Vide Trocta 1.