« »
 
VERATUS 1, VERATUS 2, VERATUS 3.
[]« 1 veratus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 276a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VERATUS1
1. VERATUS, Ratus, confirmatus, Gall. Verifié, approuvé. Epist. Harwichi viri illustris apud Marten. tom. 1. Ampl. Collect. col. 58 :
Et quicquid exinde egeris, feceris, gesseris, Veratum enim mandatum ad me te habiturum esse cognoscas.
F. gesserisve, ratum. Vide alia notione in Vera 1.
[]« 2 veratus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 276a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VERATUS2
2. VERATUS, Teli brevis et spissioris genus. Charta ann. 1335. ex Cod. reg. 5956. A. fol. 1. v° :
Cadrellos dictos Veratos de jauna iiijm. lanceas ccl. dartos vc.
Vide Veretonus.
[]« 3 veratus » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 276a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VERATUS3
3. VERATUS, Champ à tenir ver, in Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692.