« »
 
VIERRUM 1, VIERRUM 2.
[]« 1 vierrum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 325b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIERRUM1
1. VIERRUM, in Codicibus censualibus Dombarum et Calomontis, interprete D. Aubret, est Ager incultus et sterilis. Charta Bellijoc. ann. 1460 :
Item possidet quoddam Vierrum quod fuit alias confinatum a Margarita Claret.
[]« 2 vierrum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 325b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/VIERRUM2
2. VIERRUM, f. pro Vitreum. Vide in hac voce. Charta Eduardi reg. Angl. pro castro Bellimont. in agro Petragor. ex Reg. 198. Chartoph. reg. ch. 266 :
De onere Vierrorum, videlicet de onere hominis, unum denarium aut unum lactrum, valens unum denarium.