« »
 
[]« Abardilla » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 008c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ABARDILLA
ABARDILLA. Hominium Geraldi de Moissaco Raymundo Comiti Tolosano præstitum ann. 1244. in Regesto Tolos. pag. 14 :
Praxeriam illam et marguillum, quam et quod habemus in flumine Tarni, cum rappis, Abardillis, piscariis, et omnibus aliis juribus et pertinentiis suis, etc.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Ad hanc vocem accedunt plurimum Barda et Bardales quæ Hispanis sunt, modo hirtæ sepes, modo alia quævis structilia sepimenta, ut e palis, etc. Portugallice est Abarga sive Varga, Italice Varca, quæ omnia a vocibus infimæ latinitatis Virgatura, Varcatura, Valcatorio venire censet Sa Rosa de Viterbo. vol. 1. pag. 25.