« »
 
[]« Affibulare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 126b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AFFIBULARE
AFFIBULARE, Fibula constringere. Hugo de Cleeriis de Majoratu Franciæ :
Pallium, quo in Curia Affibulatus erit, Dispensatori dabitur, etc.
Ibidem :
Defibulare, pallio se exuere.
Charta Octaviani Cardinalis sub Alexandro IV. apud Ughellum tom. 3. pag. 634 :
Cotta vel superanea Affibulatis.
Hinc Gallis Affubler, pro Induere, operire ; de eo, qui pallium humeris, aut velum capiti fibula annectit. Le Roman de Rou MS :
La fist d'un mantel Afluber,
Du plus riche qui pout trouver.
Infra :
Son mantel jus à terre mist,
Tout Déflubé dessus s'asist.
Le Roman de Garin :
Vestent bliaus et peliçons hermins,
Et Afublerent les manteaux sebelins.
Idem poëta :
Desafublée, chauciée en eschapins.
◊ Ita Diffibulare, est Fibulam dissolvere : apud Alanum de Insulis in planctu naturæ initio, et in Anticlaudiano lib. 1. cap. 7. qua voce usus Martialis in re obscœna. Vide Fibulatorium.
P. Carpentier, 1766.
◊ Hinc vox Affuleure, vel Affulure et Affulooir, pro Capitis velum seu tegumentum. Mirac. B. V. M. MSS. lib. 1 :
La mere akeurt qui brait et crie,
S'Afuleure a terre rue, etc.
Paraphr. Ps. Miserere :
Cil qui le Deable dechoivent,
Ki deffont lor Affuleures,
Et lor vilaines vesteures.
Lit. remiss. an. 1455. in Reg. 183. Chartoph. reg. ch. 57 :
Le suppliant vesti sa chemise et sa robe, et tout piez nus sans chapperon, ne autre Affulure, etc. Affulooir,
in Lib. rub. Domus publ. Abbavill. fol. 40. v°. Vide infra Afubals.