« »
 
[]« 2 agina » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 142a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGINA2
2. AGINA, Trutinæ scapus, quod ea mensura ponderis agatur. At Festo est foramen, in quo inseritur scapus trutinæ et in quo vertitur. Hinc Aginare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Glossar. vet. ex Cod. reg. 521 : Agina, æ, ab ago, foramen libræ : vel Agina, idem quod festinancia ; et inde Agino, nas, festinare ; et inde Aginator, mercator de facili vendens. Glossar. Lat. Gall. ex Cod. reg. 7692 : Agina, le treu de la balence, vel hautesce. Aginare, hâter. Aginator, hoc est, qui vet trot. Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Cochar, Prov. Citare, festinare, Aginare.