« »
 
[]« Atacousta » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 449a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ATACOUSTA
ATACOUSTA, Malus auscultator, explorator, Gall. Mauvais espion : qui audita refert, ut noceat. Historia Fontanellensis tom. 1. pag. 445 :
Princeps ille (Pippinus) malas habebat aures, seu malos Atacoustas.
Etymon ἄταω, Noceo, et ἀϰουστής, Auscultator, auditor.
P. Carpentier, 1766.
◊ Legendum profecto est, ut discimus ex Martinii Lexico, præmonente D. Falconet, Otacousta vel Otacusta, a Gr. nimirum ὠταϰουστής, quod in Gloss. Gr. Lat. exponitur Auricularius, explorator, ab οὖς, auris, et ἀϰούω, audio. Laur. Amalth. :
Otacustæ, corycæi, seu delatores principis alicujus.
Vide Otacusta.